لحظه های کش دار

باباچاهی بهم گفت: نترس از چه طور می شود اصلا نترس همیشه و به ناچار کمی آن طرف عین خودت ایستاده ای /// ولی من هنوزم می ترسم/ مطمیثن نیستم این شعر رو درست نوشته باشم یا نه / از خیلی چیزها میترسم/ زندگی آسون نیست/ راحت هم نیست/ ای بابا ...

مامانتو قلب منیهمینطور تو بابااین وقت شبحالم عجیبهدیوانه شدم و عاشق...

گفتم باید بدوئم ولی من وقت دویدن فکر کردن از سرم میره، هربار می ایستم تا یادم بیفته کی هستم.. همین دیگه...

اومدم خیلی ناخودآگاه چیزی در مورد زمان بنویسم و برم، و بعد دیدم خیلی وقت پیش هم همین کار رو کردم، چه خوب من رو مشغول به خودش کرده پس..داشتم میومدم که بنویسمزماندردسترس ترین و از دست رفته ترین چیز ممکنه، دم دستی و دست نیافتنیداشتم میومدم چیزی شبیه این بنویسم که زمان از دستم رفت، خبالا خبالا...

  از فرق بين وهم و خيال بگو  از نبودن يك دوست  از پرنده اي كه هر روز لبخند خورشيد را ميزند  از وهم ِ بودن بگو ...

  گفتي بيا فكر كنيم كه خدا همينجا نشسته و منتظر است بخواهي ،،  گفتم سفري پرخيال و بي دغدغه و با تو مي خواهم ...

  می بینی ؟ روزهایم عین خیالشان نیست که تقویم چه می گوید آن ها هرچقدر می خواهند کش می آید    ...

  بعدن يادم بنداز امتداد ديروز تا امروز رو ، بعدن كه ديگه خيلي چيزا عوض شده .....

  دارم پی تو رو می گیرم ، می شنوی ؟    ...

  خودم را مي خواستم /خودِ خودم را / بي هيچ رودربايستي و تعارفي / بدون دخالت هيچ كسي /  بايد راهي پيدا مي كردم //   ...

خودم را مي خواستم /خودِ خودم را /بي هيچ رودربايستي و تعارفي /بدون دخالت هيچ كسي / بايد راهي پيدا مي كردم // ...

دارم پی تو رو می گیرم ، می شنوی ؟ ...

بعدن يادم بنداز امتداد ديروز تا امروز رو ، بعدن كه ديگه خيلي چيزا عوض شده .....

از فرق بين وهم و خيال بگو از نبودن يك دوست از پرنده اي كه هر روز لبخند خورشيد را ميزند از وهمِ بودن بگو...

گفتي بيا فكر كنيم كه خدا همينجا نشسته و منتظر است بخواهي ،، گفتم سفري پرخيال و بي دغدغه و با تو مي خواهم...

می بینی ؟ روزهایم عین خیالشان نیست که تقویم چه می گوید آن ها هرچقدر می خواهند کش می آید ...